Java'da Kod Optimizasyonu
Pavlos Kosmetatos
Lead Engineer @Wealthyhood
Bellek karmaşıklığını anlamak, aşağıdakileri sağlayan uygulamalar geliştirmek için kritiktir:
OutOfMemoryError gibi hatalarla çökmezGösterim, zaman karmaşıklığı ile aynıdır.
Yaygın karmaşıklık sınıfları:
O(1): Sabit — boyuttan bağımsızO(n): Doğrusal — girdi ile artarO(n²): Karesel — karesel artarpublic int findMax(int[] array) {
int max = Integer.MIN_VALUE;
for (int value : array) {
if (value > max) {
max = value;
}
}
return max;
}
Tamsayı dizimiz 10 eleman da olsa 10 milyon da olsa, yalnızca max adlı tek bir değişken için bellek kullanırız
Bellek karmaşıklığı O(1) yani sabittir
public int[] doubleValues(int[] array) {
int[] result = new int[array.length];
for (int i = 0; i < array.length; i++) {
result[i] = array[i] * 2;
}
return result;
}
n eleman varsa, ek olarak n elemanlık alana ihtiyaç duyarızO(n)’dir; gereken ek bellek girdiyle doğrusal artarpublic int[][] multiplicationTable(int n) {
int[][] table = new int[n][n];
for (int i = 0; i < n; i++) {
for (int j = 0; j < n; j++) {
table[i][j] = (i + 1) * (j + 1);
}
}
return table;
}
n 10 ise 100 hücre; n 100 ise 10.000 hücre gerekirO(n²) olarak sınıflandırılırBellek sonlu bir kaynaktır!
Önceki örneklerimizin, 10.000 elemanlık girdi için davranışı:
findMax, O(1) -> sadece birkaç bayt ek bellekdoubleValues, O(n) -> yaklaşık 40 KB ek bellekmultiplicationTable, O(n²) -> yaklaşık 400 MB ek bellek
Unutmayın:

Java'da Kod Optimizasyonu