Wdrażanie pierwszej aplikacji (bezstanowej)

Wprowadzenie do Kubernetes

Frank Heilmann

Platform Architect and Freelance Instructor

Więcej o "kubectl"

kubectl: główne polecenie do interakcji z obiektami Kubernetes
Obiekty to np. pod, service itp.

Typowe wzorce użycia:
- kubectl create -f <Manifest.yml>: tworzenie nowych obiektów, -f oznacza „filename"
- kubectl apply -f <Manifest.yml>: tworzenie nowych obiektów i zmiana ich stanu
- kubectl get <object>: przegląd obiektów wdrożonych w Kubernetes
- kubectl describe <object>: szczegółowe informacje o obiekcie
$$
Szczegółowa pomoc dostępna przez opcję wiersza poleceń --help

Więcej o manifestach

apiVersion: apps/v1
kind: Deployment
metadata:
  name: nginx-deployment
  labels:
    app: nginx
spec:
  replicas: 5
  selector:
    matchLabels:
      app: nginx
  template:
    metadata:
      labels:
        app: nginx
    spec:
      containers:
      - name: nginx
        image: nginx:1.25.4
        ports:
        - containerPort: 80

Pamiętaj: manifesty są deklaratywne
Zazwyczaj w formacie YAML, ale też JSON
Dwie ważne sekcje:
- metadata: podstawowe informacje o obiekcie lub zasobie
- spec: definiuje specyfikacje lub pożądany stan obiektu lub zasobu
Sekcje mogą być zagłębione, w zależności od wdrażanego zasobu

Aplikacje bezstanowe

Aplikacje bezstanowe:
- Ogólna koncepcja
- Nie jest specyficzna dla Kubernetes
- Nie zapisują wewnętrznego stanu ani kontekstu przetwarzanych danych
Po przerwaniu działania tworzona jest nowa replika aplikacji bezstanowej, która wznawia pracę.

Przykłady:
- Frontend bazy danych odpytujący backend bazy danych
- Aplikacja wyszukiwania odpytująca indeks pełnotekstowy
- Aplikacja strumieniowa konwertująca odczyty temperatury z czujnika IoT z °F na °C

Wdrożenia Kubernetes

„Aplikacje bezstanowe" odpowiadają „Wdrożeniom Kubernetes"
Przykładowy manifest zawiera:
- apiVersion i kind
- metadata i spec
spec definiuje liczbę replicas, selector oraz template
Więcej o selector w dalszej części
template opisuje szczegóły tworzenia podów we wdrożeniu

apiVersion: apps/v1
kind: Deployment
metadata:
  name: <deployment name>
  labels:
    app: <a label for the application>
spec:
  replicas: <number of initial replicas>
  selector:
    matchLabels:
      app: <matches the label above>
  template:
    metadata:
      labels:
        app: <label to be given to each pod>
    spec:
      containers:
      - name: <container name>
        image: <the image to be used>
        ports:
        - containerPort: <ports for networking>

Wdrażanie w klastrze Kubernetes

kubectl apply -f <manifest.yml> – tworzenie podów i stosowanie zmian.
Płaszczyzna sterowania Kubernetes planuje wdrożenie na węzłach.
- Następnie na węzłach uruchamiane jest tworzenie podów.
Pody otrzymują unikalny, lecz losowy (nieprzewidywalny) identyfikator – każdy pod jest „równoważny z innymi"

Czas na ćwiczenia!

Wprowadzenie do Kubernetes