ตัวอย่างของการเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุ

แนวคิดกระบวนทัศน์การเขียนโปรแกรม

Eleanor Thomas

Senior Data Analytics Engineer

การประยุกต์ใช้การเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุ

การจำลองประเภทต่างๆ (เช่น ราคาหุ้น, ปัญหาฟิสิกส์)
ฐานข้อมูลเชิงวัตถุ (ฐานข้อมูลประเภทเฉพาะ) เช่น MongoDB
ปัญหาที่ต้องรันงานย่อยจำนวนมากพร้อมกัน (เช่น การเรียงลำดับลิสต์หลายรายการ)

การเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุ

ข้อดีและข้อเสียของการเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุ

ข้อดี

รักษาความปลอดภัยของข้อมูล
รองรับการพัฒนาแบบขนาน
นำกลับมาใช้ซ้ำและดูแลรักษาได้ง่าย

ข้อเสีย

โค้ดอาจรันช้า
โปรแกรมอาจยาวขึ้น (จำนวนบรรทัดมากขึ้น)
ไม่เหมาะกับทุกงาน -- หากใช้ผิดจุดประสงค์จะทำให้โปรแกรมยาวและช้า

แอตทริบิวต์ Public และ Private

แอตทริบิวต์และเมธอด Public ใช้งานได้ทั่วทั้งโปรแกรม (ค่าเริ่มต้นใน Python)
- ตัวอย่าง Dog: "name" = แอตทริบิวต์ Public
- ตัวอย่าง Dog: "bark" = เมธอด Public
แอตทริบิวต์และเมธอด Private เข้าถึงได้เฉพาะภายในคลาสเท่านั้น (ใช้ prefix __ ใน Python)

ตัวอย่าง Public และ Private

class Dog():
    def __init__(self, name):
        self.name = name

        self.__hungry = True

    def eat(self):
        self.__hungry = False


lacy = Dog("Lacy")
lacy.__hungry = False # This line won't work!!

มาฝึกกันเถอะ!

แนวคิดกระบวนทัศน์การเขียนโปรแกรม